เมื่อวันที่ 27 ส.ค. 60 ผู้ใช้เฟสบุ๊ค Karn Motorbike แชร์เรื่องราวที่กำลังเป็นน่าประทับใจที่เกิดขึ้นกับตัวเอง โดนเล่าเหตุการณ์ว่า

เมื่อ อาทิตย์ที่แล้ว ผมไปโลตัสถลาง ผมได้ทำโทรศัพท์หล่น บนเก้าอี้ดำ ตอนแรกผมนั่งก่อนแล้วลุงแกก็นั่งด้วย พอเสร็จเรื่องก็ออกขับรถมาถึง 3 แยกในยาง นึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์หาย เลยเช็ค find my iPhoneก็เลยทราบว่าอยู่ที่เก่า และรีบขับรถกลับไป นั่งดูไปดูมาก็พบว่า ทำไมโทรศัพท์ไม่เคลื่อนที่ ทีแรกคิดว่าคงจะไม่มีใครเห็น ในใจคิดว่าจะเป็นไปได้ไงวะโทรศัพท์หล่นที่คนเยอะๆแถมเป็นที่โล่งในห้าง และแล้วผมมาถึงก็ได้เห็นว่า ผมได้เจอลุงคนเดิมที่นั่งกับผมแกรอผมอยู่และรอสายโทรเข้า เพื่อที่จะให้มารับโทรศัพท์คืน ทำไมผมไม่โทรตอนหาย เพราะผมไม่กล้าโทรกลัวคนที่เจอจะปิดเครื่องหนี ทำให้เหมือนตายใจว่าไม่รู้ตัวทีว่าหล่น ถ้าปิดเครื่องก็จะเช็คที่ตั้งไม่ได้ (ถ้าคนที่เจอเป็นคนอื่น)

.

.

แต่ผมโชคดีที่ผมมาเจอคนดีๆแบบลุง แป๊ะอี๊น นาย เพียร พิมานพรหม เลยได้นั่งคุยกันและขอบคุณ เลยรู้ว่าเป็นคนไม้ขาวบ้านเรานี้เอง แกขับแท็กซี่ ป้ายเขียว ลีมูซีนสนามบิน มานั่งรอแขก แกคืนโทรศัพท์ให้ แล้วบอกว่า แกนั่งรอเดี๋ยวคงมีคนมารับ แกเล่าให้ฟังบ่อยว่า แกเจอโทรศัพท์แขกบ่อยๆ แกไม่คิดเอาแกคืนให้เจ้าของตลอด ด้วยศักดิ์ของคนภูเก็ต น่านับถือและเคารพ ขอขอบพระคุณคุณลุงจริงๆ ชีวิตผมต้องพึ่งโทรศัพท์ในการทำธุรกิจ เลยมาเล่าสู่กันฟังครับ

เมื่อเรื่องนี้ถูกแชร์ออกไปชาวเน็ตจำนวนมากพากันชื่นชมในความดีของคุณลุงขับแท็กซี่ท่านนี้

แบ่งปัน